Szkoła Podstawowa nr 9 im.Noblistów Polskich w Będzinie - MAŁA OJCZYZNA – SPOTKANIE Z CIEKAWYM CZŁOWIEKIEM

MAŁA OJCZYZNA – SPOTKANIE Z CIEKAWYM CZŁOWIEKIEM

Lekcja biblioteczna

26 X 2017 r. klasa III a uczestniczyła w zajęciach w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Będzinie – Łagiszy. Uczniowie poznali ciekawe propozycje literatury dziecięcej oraz przypomnieli sobie zasady korzystania ze zbiorów bibliotecznych.

Klasa to jedna orkiestra

Na zajęciach artystycznych w klasie II A gimnazjum uczniowie ćwiczyli aktywne słuchanie muzyki. Do wybranych utworów grali rytm na klasowych instrumentach perkusyjnych. W czasie ćwiczeń uczniowie uświadomili sobie jak ważna jest współpraca i rola dyrygenta – nauczyciela. W czasie lekcji funkcję dyrygenta pełnił też uczeń.

CO TWORZY KRESKA ?

KRESKA W KLASACH  CZWARTYCH 

Na lekcjach plastyki uczniowie stworzyli niezwykłe prace rysowane tylko kreską. Kreską – podstawowym środkiem wypowiedzi plastycznej można narysować  kontur, wyraz artystyczny, przestrzeń, fakturę. Dzieci mogły wybrać sobie temat: Podniebny Most, Rajski Ptak, Pałac Snu, Trąbki Głos, Rodzina Kanciastych, Puszystych, Przezroczystych. Wystawę prac będą mogli podziwiać rodzice 6 listopada 2017 r. gdy przyjdą na  wywiadówkę do szkoły.

Lekcja historii – pamięć i tradycja

W związku ze zbliżającymi się świętami – Świętem Zmarłych i Narodowym Świętem Niepodległości, uczniowie klasy II b gimnazjum na lekcji wychowawczej, wyposażeni w grabie, miotły i worki na śmieci z zapałem porządkowali teren wokół naszego łagiskiego pomnika.
Pomnik to ważne miejsce dla mieszkańców naszej dzielnicy. To tutaj oddajemy hołd naszym bohaterom, czcimy pamięć Tych, którzy walczyli i ginęli za Ojczyznę.

Lekcja historii – trudna, prawdziwa, wstrząsająca…

4 października 2017 roku uczniowie klasy III A i  III B gimnazjum pojechali  na lekcję historii do Oświęcimia.

Obóz  istniejący w latach 1940–1945, symbol Holocaustu. Określany też mianem „fabryki śmierci”. Jedyny obóz koncentracyjny, znajdujący się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, figuruje tam pod oficjalną nazwą Auschwitz-Birkenau. Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady (1940-1945). W 1947 roku, część kompleksu zamieniono w muzeum, będące swoistym pomnikiem i świadectwem dokumentującym zbrodnie niemieckie w okupowanej Polsce, od 1979 wpisanym na listę UNESCO.

Wejście do obozu otwiera brama, na której widnieje  napis „Arbeit macht frei”, czyli „Praca czyni wolnym”.
Każdy, kto przekroczył tę bramę był skazany jedynie na śmierć i okrutne  tortury. Na terenie Auschwitz I, niektóre bloki i budynki obozowe pełniły specjalne funkcje.

     Zwiedzając muzeum  zobaczyliśmy, że w każdym z pomieszczeń znajdowały się liczne fotografie, przedstawiały one ludzi w różnym wieku
i w różnej sytuacji. Były także zdjęcia ukazujące pociągi przywożące ludzi, których czekała śmierć w komorach gazowych. Za jedną z szyb znajdowała się makieta przedstawiająca drogę ludzi skazanych na śmierć w komorach gazowych. Ludzie ci byli okłamywani. Mówiono im, że idą do kąpieli, a potem ich zabijano. W tym pomieszczeniu była jeszcze sterta puszek po trującym gazie Cyklonie B, którym duszono ludzi. Były tam również różnego rodzaju przedmioty codziennego użytku, umieszczone za ogromnymi szybami, m.in. sterty butów, okularów, torb podróżniczych podpisanych imieniem i nazwiskiem, garnków, szczoteczek i protez, a także strzępy włosów, spośród których wyróżniał się jeden warkocz. Niektóre cele były tak małe, że zamknięci w niej więźniowie musieli stać przez całą noc, a rano wyruszyć do ciężkiej pracy. Byliśmy pod Ścianą Śmierci (między blokami 11 i 10), gdzie rozstrzelano kilkanaście tysięcy ofiar. Ludzie jedli wszystko co wpadło im w ręce, by tylko zaspokoić głód. Umierali w warunkach gorszych niż traktuje się zwierzęta. Widzieliśmy celę, w której umarł św. Maksymilian Maria Kolbe. W obozie Auschwitz-Birkenau dobrowolnie wybrał śmierć głodową. Ludzie, którzy już nie chcieli dalej tak żyć rzucali się na płot elektryczny i umierali. Ostatnim miejscem, które zwiedzaliśmy w Oświęcimiu było krematorium. Znajduje się ono poza ścisłym ogrodzeniem obozu. Były tam piece, w których palono zwłoki ludzi. Na koniec obejrzeliśmy film przedstawiający ludzi, którzy przeżyli te tortury i tych, co zamordowano. Wszyscy byli przejęci obrazem bólu, cierpienia, rozpaczy i smutku. Na Sali panowała cisza.
Po Oświęcimiu zwiedzaliśmy Brzezinkę – oddalony o 3 km kolejny obóz. Tam było ponad 300 baraków i tory, po których przewożono więźniów pociągami. Często brakowało tam wody. Tak zakończyła się nasza wycieczka po obozie śmierci. W drodze powrotnej rozmyślaliśmy nad losem tych ludzi. To była bardzo wzruszająca lekcja.

Uczniowie klas III A  i   III B